งานวิจัยที่ดีที่สุดอาจไม่มีความหมายอะไรเลย หากไม่มีใครนำมันไปใช้ได้จริง ข้อสังเกตนี้คือจุดตั้งต้นของหนังสือเล่มนี้ซึ่งอาจารย์กาญจนา แก้วเทพ จัดทำขึ้นในปี 2559 ภายใต้โครงการวิจัยการใช้ประโยชน์จากงานวิจัยด้วยเครื่องมือการสื่อสาร สนับสนุนโดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ร่วมกับศูนย์สหวิทยาการชุมชนศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
หนังสือเล่มนี้เกิดจากการตระหนักว่าช่องว่างระหว่าง “ห้องวิจัย” กับ “ชีวิตจริง” มักกว้างเกินไป ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คุณภาพของงานวิจัย แต่อยู่ที่ทักษะในการสื่อสารผลการวิจัยไปยังกลุ่มเป้าหมายที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นผู้กำหนดนโยบาย สื่อมวลชน ชุมชน หรือสาธารณะทั่วไป
เนื้อหาของหนังสือพาผู้อ่านผ่านกระบวนการแปลงงานวิจัยให้กลายเป็นเครื่องมือสื่อสารที่หลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่การเขียนสรุปงานวิจัยสำหรับผู้บริหาร การผลิตสื่อสำหรับชุมชน ไปจนถึงการใช้กระบวนการมีส่วนร่วมในการนำเสนอผลการศึกษา โดยเน้นว่าแต่ละรูปแบบต้องออกแบบให้สอดคล้องกับกลุ่มผู้รับสาร ไม่ใช่การตัดทอนงานวิจัยให้สั้นลงเฉยๆ
สิ่งที่ทำให้งานชิ้นนี้โดดเด่นคือการผสมผสานระหว่างทฤษฎีการสื่อสารกับประสบการณ์ภาคสนามของอาจารย์กาญจนา แก้วเทพ ที่สะสมมายาวนานจากการทำงานกับงานวิจัยชุมชนทั่วประเทศ ทำให้ข้อเสนอแนะในหนังสือเล่มนี้ไม่ใช่แค่ทฤษฎีในอุดมคติ แต่ผ่านการทดสอบกับความเป็นจริงมาแล้ว
หากคุณมีงานวิจัยอยู่ในลิ้นชักและยังหาทางนำมันออกไปสู่โลกภายนอกไม่ได้ หนังสือเล่มนี้อาจเป็นกุญแจที่คุณกำลังมองหา — คำถามคือคุณพร้อมจะเปิดลิ้นชักนั้นแค่ไหน
