ชุมชนไม่ได้ “มีอยู่” โดยธรรมชาติ แต่ถูก “สร้างขึ้น” ผ่านการสื่อสาร และนั่นคือทั้งปัญหาและโอกาสในเวลาเดียวกัน
หนังสือเล่มนี้เป็นผลงานของอาจารย์กาญจนา แก้วเทพ ที่ได้รับการสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ในปี 2543 นำเสนอการศึกษาการสื่อสารในบริบทของชุมชน โดยไม่ได้มองชุมชนเป็นแค่ “กลุ่มเป้าหมาย” ของการสื่อสาร แต่มองว่าชุมชนเป็นผู้มีส่วนร่วมในกระบวนการสื่อสาร มีสื่อและช่องทางของตัวเอง และมีพลังในการกำหนดชะตากรรมของตัวเอง
งานวิชาการชิ้นนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างสื่อมวลชนกับชุมชนท้องถิ่น วิเคราะห์ว่าชุมชนถูกนำเสนอในสื่อกระแสหลักอย่างไร และชุมชนสร้างสรรค์สื่อและการสื่อสารของตัวเองอย่างไร โดยเชื่อมโยงกับแนวคิดด้านการพัฒนาชุมชนและการมีส่วนร่วมของประชาชน
หนังสือเล่มนี้มีความสำคัญในแวดวงวิชาการสื่อสารไทยในฐานะงานที่ช่วยเปิดมุมมองว่าการสื่อสารไม่ใช่กิจกรรมที่ไหลทางเดียวจากศูนย์กลางสู่ชายขอบ แต่สามารถเป็นเครื่องมือของชุมชนในการสร้างความหมาย สืบทอดวัฒนธรรม และต่อรองกับอำนาจภายนอกได้
ถ้าคุณทำงานในพื้นที่ชุมชน หรือสนใจว่าชาวบ้านสื่อสารกันอย่างไรในโลกที่สื่อกระแสหลักยังครอบงำอยู่ งานเล่มนี้จะเปิดทางให้คุณเห็นพลังที่ซ่อนอยู่ในทุกชุมชน
