หากคุณเคยนั่งดูหนังคาวบอย “Unforgiven” แล้วรู้สึกว่าสิ่งที่เห็นไม่ตรงกับที่คาดหวัง หรือ ทำไมหนังเรื่องนี้เกิดเรื่องมากขึ้นในแง่ที่ไม่น่ากลัว ลองเข้าใจแบบใหม่ดู ภาพยนตร์เรื่องนี้มีมุมมองเฟมินิสต์ชุ่มเชื้อขุ่นเคือกอยู่ทั่ว ประเด็นคือหญิงไม่ได้ยืนข้างโลกของผู้ชายแม้แต่อีกนิด
เมื่อ Unforgiven ฉายในไทยประมาณเดือนพฤษภาค พ.ศ.2536 แฟนหนังคาวบอยไทยรวมตัวกันอย่างมากมาย แต่หลายคนหลังออกจากโรงเลียว ปือร้องเรียนว่า เหตุไมหนังถึงเต็มไปด้วยบทสนทนาเอื่อยเฉื่อย สะท้อนปัญหาใหญ่ต่อหนึ่ง: *”ทั้งตัวกล่องและฉลากข้างกล่องของ Unforgiven นี้ชวนให้เข้าใจผิดอยู่มาก”* (พ.ศ.2537) อาจารย์กาญจนา แก้วเทพจึงลุกขึ้นหยิบกล้องวิจารณ์ มุมมองอื่นที่หายไปจากแบบวิจารณ์ของสื่อไทยคือบทบาทของ “สตรอว์เบอร์รี่ อลิซ” โสเภณีผู้นำกลุ่มและประเด็นแค้นคืนเกียรติยศของหญิงสตรี
ความชำญฉลาดของการทำหนังเรื่องนี้คือการพลิกให้โสเภณี กลายมาเป็น ตัวสำคัญ แต่ด้วยความลับเสียงของกระสุนคาวบอยที่หาวแหวว เราเกือบลืมมองไป หากสังเกตเห็นว่า เมื่อ “วิลเลียม มันนี่” ผู้ชายเก่า คุยและแก้แค้น สังคมต่างยอมรับเรื่องนี้สักสคร แต่หญิงสตรีผู้ถูกทำร้ายจึงออกมาแก้แค้นกลับ พวกคนในเมืองดังเสียงประณาม “นางพวกโสเภณีกระหายเลือด” เป็นการเผยให้เห็นว่า สังคมยอมให้อภัยแก้แค้นแคนของผู้ชายเท่านั้น ส่วนหญิงต้องให้อภัยยกโทษ
ถ้าต้องการรู้ว่าเพศสภาพและอำนาจเหนือกำลังปรากฏตัวในหนังเรื่องหนึ่งอย่างไร บทวิจารณ์ของอาจารย์กาญจนา แก้วเทพเล่มนี้จะสอนให้คุณเห็น ห่วงโซ่ที่ขาดหายนั้น มีอยู่ที่นี่เหลือเกิน
