เมื่อโลกวิชาการเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า “วิธีมองการสื่อสารแบบเดิมนั้น เพียงพอแล้วหรือยัง?” คำถามนั้นไม่ได้เกิดในสุญญากาศ หากแต่ผุดขึ้นมาพร้อมกับกระแสการเปลี่ยนโค้งทางวิชาการในทศวรรษ 1970 เมื่อวงการนิเทศศาสตร์ตะวันตกเริ่มหันหลังให้กับวิธีคิดแบบวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ แล้วเดินหน้าสู่การมองการสื่อสารในฐานะศาสตร์แห่งสังคมและวัฒนธรรม
หนังสือเล่มนี้คือการประมวลงานเขียน 9 ชิ้นที่อาจารย์กาญจนา แก้วเทพ ได้บันทึก ก้าวตาม วิเคราะห์ และเพ่งพินิจสภาวะการเปลี่ยนผ่านทางวิชาการนั้นตลอดช่วง 5-6 ปี ก่อนการตีพิมพ์ ผลงานเหล่านั้นเคยกระจัดกระจายอยู่ตามต่างกรรมต่างวาระ จึงถูกรวบรวมมาไว้ในที่เดียวเพื่อให้ง่ายต่อการเข้าถึง
เนื้อหาแบ่งเป็น 3 ตอน ตอนแรกแนะนำทฤษฎีร้อนแรงในวงการสื่อสารศึกษาช่วง 10 ปีที่ผ่านมา อาทิ สัญวิทยา ตอนที่สองนำเสนอแนวคิดเดิมที่ถูกผ่าตัดเสียใหม่โดยนักวัฒนธรรมศึกษา เช่น การเล่าเรื่อง สัมพันธบท และตระกูลของสื่อ (genre) ตอนที่สามเพ่งพินิจสื่อโทรทัศน์ในแง่มุมใหม่ผ่านสำนักโตรอนโต สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างโทรทัศน์กับวัฒนธรรมแห่งเวลา พื้นที่ และอารมณ์
*”ผู้เขียนวาดหวังว่า งานเขียนทั้ง 9 ชิ้นนี้จะช่วยให้ผู้ที่สนใจศึกษาปรากฏการณ์ทางการสื่อสาร ได้เขม้นมองหรือเพ่งพินิจปรากฏการณ์ต่างๆ ของการสื่อสารในเหลี่ยมมุมที่แปลกตาแปลกความคิดไปจากที่เคยพานพบมาบ้าง”* — กาญจนา แก้วเทพ, 2552
หากคุณเคยรู้สึกว่าทฤษฎีสื่อที่คุ้นหูนั้นยังอธิบายโลกได้ไม่ครบ หรือสงสัยว่าเบื้องหลังภาพในจอโทรทัศน์มีความหมายซ่อนอยู่อีกชั้นหนึ่ง หนังสือเล่มนี้คือคู่มือสำหรับก้าวข้ามเส้นนั้น
